Kalıntıların Arasında

Koşan adam

Varlığın zor yolunda sana sığınırım
Biraz vakit kaybı biraz oyalanma
Oluruna bırakmanın sel sularında
Birkaç eşya dalgası
İhmal edilmiş bir sıra hatıra
Panik halinde özlenmiş bir grup insan
Hepsini sana bırakıyorum
Neresine düşüyorsak tüm olanların hâlâ
Varlığın zor anında sana sığınıyorum.

Sen, hatırlamamın kerteriz noktası
Gerçeklikle kurduğum son bağ
Ve büyük bir boşluk olarak duruyorsun işte
Odanın ortasında
Dünyanın tam ortasında
Gözleri olan, konuşan, bir boşluk, bir boşluk
İnsan formunda bir yitiklik olarak duruyorsun.

Hikâyemiz çoktan sonlandı
Biliyorsun.
Doğal hayvanı öldürdük
Kurguyu düğümledik ve son.

Bir gram kan, bir tutam saç
Uygarlığın kalıntıları arasında
O düşünceyi arıyorum hâlâ
İhmal edilmiş o düşünceyi.
Hepimizi geri getirecek, hepimizi tutarlı bir biçimde tekrar hikâyeye bağlayacak o fikir,
Yok o fikir.
Binlerce ton toprak, binlerce ton demir
Ağırlığınca yalan ve en son beş bin yıl önce parıldayan
O hakikat,
Yok o hakikat.

Kim değilsek
Ona doğru koşuyoruz son sürat.

Tersi olsa ne fark ederdi karanlığım

SOSYAL MEDYADA PAYLAŞ