sıkılgan

gri kasvetli bina, az sayıda yeşillik

hep bağlanmam gerekiyor diye düşündüm.
eksikmişim de olmayanı bulmalıymışım, doğuşumun yegâne sebebi buymuş gibi.
bir dayanak bulmalı, sarılmalı ve onu hayatımın anlamı yapmalıydım. çünkü şu an anlamsız, saçma ve olmamıştım.
insanlara hak etmedikleri anlamlar yükleyip, bu anlamların altında eğildiklerinde öfkelendim.

olmayanı oldurmak ben değil.

bazen hırs, havaya sıkılan kör kurşun.
çok istediğinizde, gerçeği yitiriyorsunuz. çünkü istiyorsunuz ve artık yapmaktan başka seçenek boş küme. kimle veya nerede olduğunun hikâyedeki önemi yok.

anlaşamıyorum. siz benim istediğimi istemiyorsunuz. benim elimi tutmayı sevmiyorsunuz.
buna bağıramam.
iyi imaj ressamıyım beyinlerinize.
belki birkaç saat, şanssızsanız birkaç ay, hayat size göre bir yer değilse birkaç sene.
nasıl bu kadar diyebildiğiniz yerde en az altı sıfır eklenir cümlelerin ardına.

gitmek istedim. kalmak istedim. terazi çok eskidi.
yola çıkmanın sonu her zaman varmak değildir.
yol umut demektir.

benim için aynılıklar güzelmiş. aynıları, aynı sevdiysem; aynıları, aynı sevildiysem benim için aynıymış.
sevmek hep aynı olmuş, güneş hep aynı doğmuş.

onun dışında canım çok sıkılıyo yani,
bu da yine aynı can sıkıntısı.

SOSYAL MEDYADA PAYLAŞ